Coney Island

Er zijn al ettelijke liedjes over dit stukje Brooklyn gemaakt. Ooit noemden de Nederlanders het 'Conyne Eylandt' omdat het er barstensvol zat van de pluizige beestjes en de konijnenjacht er erg populair was. De Engelsen maakten er Coney Island van.

Het mooie strand trok al vanaf 1860 dagjesmensen aan. Amusementsparken werden opgericht en ook het minder fraaie entertainment zoals goktenten, prostitutie en boksringen tierde er welig. Vandaag is er nog maar een fractie van de oorspronkelijke kermistoestellen over en het zwaard van Damocles hangt boven deze authentieke plaats. Grote ondernemers kochten het op en er zijn grootse plannen: de bouw van luxehotels en appartementen. Buurtbewoners sprongen in de bres en tekenen protest aan tegen de teloorgang van 'hun' Coney Island. Vorig jaar sloot het voorlaatste amusementspark, de tijd begint dus te dringen.

Een bezoek aan Coney Island is wel nog altijd de moeite. Het is echt een reis terug in de tijd. Wie de tv-reeks 'Carnivale' bekeek, kan er zich alvast iets bij voorstellen. Stokoude draaimolentjes, blikkengooi-kramen, freak-shows, slangenbezweerders,… achter iedere hoek sta je opnieuw stomverbaasd te kijken naar een attractie die je niet voor mogelijk hield.

In de kantine op het strand wordt er duchtig gedronken en een mengelmoes van betattoeeerde mannen met nektapijt, hun bijpassende gezinnetjes en keurige toeristen geniet van het attractiepark. Zij aan zij stappen ze dapper op het 89 jaar oude reuzenrad. Het krioelt er van politiemannen, maar er worden wel cocktails gedronken op straat. Het is een absolute aanrader om daar de ogen eens de kost te gaan geven.

Weekendje Cape May

Twee weekends geleden gingen we voor 't eerst kamperen. Cape May in New Jersey was onze bestemming. Eigenlijk was het vanaf de tweede dag rotweer, en dus totaal ongeschikt om te kamperen... Enige binnenactiviteit was er in de verste verte niet te bespeuren, dus we moesten ons tevreden stellen met wat Roadside Birding onder het motto: 'the car is the hide'... Het stadje Cape May zelf staat vol met van die echte oude Victoriaanse huizen in de felste kleuren: super, zo'n paarsroze of knalgele huisjes! Wat verder ook opviel was dat de mensen hier al helemaal anders waren dan New Yorkers: veel meer religieuze slogans, veel meer zwaarlijvigen, veel meer blanken en veel meer patriottisme...

Times Square Autovrij!

Sinds vorig weekend is Times Square een autovrij kruispunt! Jochei! Dat is echt wel ongelooflijk, want de stroom taxi's en auto's die dag en nacht langs deze helverlichte plek passeerde, was gigantisch. Het gaat om een experiment tot het einde van het jaar. Daarna evalueert men het project. In tussentijd genieten de New Yorkers van een ontbijtje en orkestjes waar eens de auto's raasden...

Op populair verzoek...

en ook omdat we eindelijk de bestanden van onze gecrashte laptop konden recupereren, heb ik op Picasa een album gemaakt over onze trouwdag. Nu denk ik niet dat iedereen zomaar op internet wil staan, dus wie de foto's wil zien, stuurt me een mailtje en ik geef je toegang tot het album! Hoera!

'This is America, trust me...'

Handleiding: hoe een job zoeken in New York, temidden van een economische crisis?

Stap 1: Aanvaard de bureaucratie, heb bovenal veel geduld

Vraag een werkvergunning aan door zorgvuldig alle nodige formulieren en papieren in te vullen, te verzamelen en aangetekend op te sturen naar het Departement of Homeland Security, afdeling Immigratie. Wacht drie maanden. Krijg dan een brief met de vraag naar NOG meer papieren. Bel -ietwat verontrust- naar datzelfde Departement. Krijg te horen dat de willekeur van een ambtenaar boven hun officiele publicaties staat, en dat je dus maar beter doet wat je gevraagd wordt. Verzamel gedwee de gevraagde papieren. Wacht twee maanden. Ontvang per post je WorkPermit. Toog ermee naar het bureau van de Social Security Administration en toon je workpermit aan een spastische loketbediende. Wacht zes dagen. Ontvang je Social Security Nummer.

Stap 2: Stel een resume op

Een CV wordt hier een resume genoemd, maar dan met een vettig Amerikaans accent. Op internet zijn talloze websites te vinden met voorbeeldresumes en voorbeeldbrieven met deftige formele zinnetjes erin.
Jezelf bestoefen is hier een must. Dat doen ze zelfs als ze niet aan het solliciteren zijn.

Stap 3: kijk overal en altijd uit

Jobjes zijn overal te vinden, maar je moet wel goed kijken. Vang je in een winkel op dat ze net geopend zijn, vraag dan spontaan: Are you hiring?
Op de Craigslist-website staan iedere dag lijsten en lijsten met jobs. Nuja... er staan daar ook wel louchere dingen tussen. Zo stond er eens 'Verdien geld door met oude venten te praten op cafe'. Bleek dit geplaatst te zijn door iemand die een boek schrijft over cocktails en op zoek is naar grappige cocktailanekdotes. Je krijgt vijf dollar per verhaal dat hij kan gebruiken voor zijn boek plus een eervolle vermelding... Als je bedenkt dat je daar eerst uren voor op cafe moet zitten, en dat een drankje hier zo tussen de zes en de negen dollar kost - fooi niet inbegrepen - dan vraag je je af wie er zo stom is om daarop in te gaan. Er stond ook eens: Jewish Egg Donors wanted for loving Jewish couple. Big business blijkbaar, die eiceldonaties, want er staan iedere dag wel een stuk of vijf gegadigden van verschillende strekking en ras. Per donatie verdien je behoorlijk wat geld, maar ook dat moet je maar zien zitten [slik]. Nog een zotje: 'Wanted: pretty girls with pretty feet'. Of ik misschien goesting had om in een voetfetisjistenclub een beetje mijn voeten te laten bepotelen? Thanks, but no thanks :-) En dan een hele resem andere jobs waarvoor ik in de verste verte niet in aanmerking kom: gewapende en ongewapende securityjobs!, Word een wallstreet topeconoom!, enzoverder...

Stap 4: aanvaard de eerste de beste job (misschien beter niet...)

Word opgebeld door een winkel waar je je resume hebt binnengestoken. Ontdek na drie dagen werken dat je infeite niet in de winkel moet werken, maar constant aan de deur promomateriaal moet uitdelen aan voorbijgangers. Ontdek dat je ieder weekend zal moeten werken, zonder uitzondering. Ontdek dat er in Amerika geen contracten bestaan, maar wel weer een hele stapel formulieren om in te vullen. Ontdek dat er geen hoger loon betaald wordt voor weekendarbeid. Neem ontslag.

Stap 5: zet de zoektocht verder

en hou de moed erin :-)

Lente in vogelland

De lente komt op gang: prachtig bloesemende bomen langs de lanen en in de parken, vrolijk flierefluitende vogeltjes en regen, want april staat hier bekend voor zijn April showers. Dit ondervonden we aan den lijve toen we eens in Wall Street gingen betogen. Gelukkig hadden we een kawee aan (die van Diederik droeg het embleempje van de Belgische politie - zoek de mol!). Verder waren er koude winddagen, afgewisseld met lekker warme T-shirt en ijsjesdagen. Voor onze bezoekers geen makkelijke opdracht 's ochtends: 'wat doen we aan?' Voor ons was dat soort weer eerder een teleurstelling: we hadden gedacht dat die azuurblauwe lucht en zonneschijn van de winter zouden blijven, maar dan met steeds warmere temperaturen...
Ook de vogels krijgen 't zot in hun kop door de lente. Zo is er de American Robin, een soort groot uitgevallen roodborst, die constant tegen ons raam komt vliegen. Uren aan een stuk tikt hij met zijn bek tegen het raam om dan uitgeput op onze brandtrap te bekomen. Dat is echt niet meer het schattige roodborstje tikt op het raam rintintin, neen, dat getik wordt na een tijd behoorlijk vervelend. Waar ik in het begin die Robins nog sympatiek vond, verdenk ik ze er nu van behoorlijk idioot te zijn. Hebben ze nu nog niet door dat hun spiegelbeeld NIET een of andere concurrent is die hun vrouwtje wil afpakken? Die vogel zou zijn energie beter steken in het bouwen van een nest, vooraleer een ander, slimmer exemplaar er met zijn vrouwtje vanonder is...
Ander, leuker vogelnieuws is de start van de lentemigratie van de zangertjes. Allerlei schattige kleine vogeltjes, met allemaal een verschillend motiefje, die hier in de stadsparken neerstrijken om uit te rusten van een lange tocht. Iedere keer we in de natuur of in een park zijn, bijvoorbeeld de New York Botanical Garden in de Bronx, ontdekken we nieuwe!
Vorig weekend voorspelden ze mooi weer in New York State, dus gingen we het Harriman-Bear Mountain State Park eens gaan checken. We ontdekten er een vrij speciaal soort landschap: rotsen met bomen op. We kwamen er ook oog-in-oog te staan met een zwarte slang van ongeveer 1 meter 20 -slik-, die gelukkig niet giftig bleek. Op zondag kuierden we door het zonovergoten Sunken Meadow State Park op Long Island. We zijn dus al een beetje bruin! Het terrasje waar we zoveel goesting in hadden na dat weekend wandelen, was weer eens zeer ver te zoeken. Toch ondenkbaar in Belgie dat er geen cafetaria met terras zou staan bij zo'n bos-strand-speeltuin. Ik begon zelfs heimwee te krijgen naar Eeklo, begot, alwaar de terrasjes zij aan zij het marktplein vullen...

Moesten mijn ogen kunnen fotograferen...

dan kon ik hier nu een plaatje presenteren van de meest afstotelijke en tegelijk fascinerende travestie die we ooit gezien hebben.
Vorige zaterdag stapten we na een middag Harlem een gezellig ogend kroegje binnen met de veelbelovende naam 'Blues Paris'. We hadden de deur al opengeduwd en stonden al half binnen toen onze ogen zich aanpasten aan het donker en we het bijzondere klienteel opmerkten. Een grote magere zwarte man met een knalrood kostuum en bijpassend hoedje-model-pater Damiaan bood ons meteen zijn barkruk aan, naast een dronken jonge latino die de zoetige knalroze cocktails aan elkaar reeg. Daarnaast zat een kale homo met forse baard en geëpileerde wenkbrauwen die tijdens ons bezoek minstens drie pogingen ondernam om Diederik van mij af te snoepen. Achter de bar, uiteraard, de barvrouw: een kleine negerin op leeftijd die met de heupen swingde op een reeks melige schlagers en na lang aandringen een flesje nepparfum kocht van de dronken latino. Naast ons, aan de andere kant, een dikke blanke die gedachteloos grote brokken kaas en zoute knabbels naar binnen werkte, terwijl hij op een groot scherm een basketbalwedstrijd volgde. Als kers op de taart zat daar, uitgezakt op een barkruk in een hoekje van de bar, een dikke mexicaan met een slordig snorretje, hangwangen en knalrood gestifte lippen in een pafferig gezicht. Op zijn hoofd stond -ietwat scheef- een warrige zwarte pruik met daarop een mal rond hoedje. Zijn lichaam was geperst in een rood deux-pieceke met een zwart boordje. Starend naar een halfleeg bierglas maakte deze persoon een treurige en miserabele indruk. Na ons pintje hielden we het voor bekeken, vastberaden om deze plek ooit nog een tweede kans te geven.
En de barvrouw, die schuddege, mee eur gat!