Van het postje naar de muur heb ik zo'n supergrote postzak bemachtigd ['k had gehoopt op zo'n echte postzak in gebroken witte stevige canvasstof, maar 't is zo'n plastieken veevoederzak. Ook goed, hoor, daarnietvan]. Daarin steken we alvast al onze boeken. In zo'n zak mag er 'gedrukt materiaal' zitten dat naar 1 enkel adres 'internationaal' moet verscheept worden. Ideaal dus! Heel die handel zal zes tot acht weken onderweg zijn, dus we kunnen dat nu al met een gerust hart naar onszelve versturen. Nu stelt er zich wel een probleempje want het Dikste Boek van allemaal is nog niet uit. Ik maakte het dit jaar mijn missie om Robert Fisks 'De Grote Beschavingsoorlog' helemaal uit te lezen, want dat is fenomenaal interessant, maar dus ook heel erg dik. En ik heb er nog allerlei andere, dunnere, sappigere boekjes tussendoor gelezen, en ook de Humo's die iedereen meebracht gretig verslonden. Voor op de metro was dat boek te zwaar, dus ik zit nog maar [nog maaaar] aan pagina 919 van de 1373... En dat boek zou eigenlijk echt wel meeMOETEN in die zak, want da's een paar kilo uitgespaard in onze bagage. Gelukkiglijk heb ik een nieuw gadget dat me kan helpen: een boekenknijpleeslampje ter waarde van 1 dollar. Dan moet ik, nadat ik nog wat lees in bed, niet meer uit bed komen om het groot licht uit te doen. En zo'n klein lampje is natuurlijk ook, juistja, veel gezelliger :-] grijns
