...en weer terug.

en zo is ongemerkt die datum naderbij geslopen, en hebben we plots maar twee weekjes meer.
Er wordt vanalles in dozen gestopt. Zonder gordijnen, kussens en kaders is het hier al heel wat minder gezellig. De eerste meubeltjes raken verkocht. Onze auto blinkt op de verkoopsite. En mijn hart klopt onrustig, want weggaan is nooit leuk. Ik denk aan alle dingen die ik ga missen en maak er een lijstje van waar almaar meer op staat. Ik wil nog niet denken aan het vertrek, het moment dat we de deur definitief achter ons dichttrekken. Eerst nog even genieten.
Vorige week in Jamaica Bay, bijvoorbeeld,maakten we onze voetjes vuil ter bewondering van deze -en andere- exemplaren van onze gevelugelde vrienden:deze blauwpotigen laten zich 'Amerikaanse kluut' noemen en waren het bekijken wel eens waard. Maar het leukste was natuurlijk het door de modder struinen met bijhorende slurpgeluiden :-)).

Skimmers

Skimmers zijn heel speciale dieren. Het zijn watervogels die evolutionair nogal uniek geprogrammeerd op vlak van visvangst. Het is namelijk zo dat ze opgescheept zitten met een zeer vreemde snavel: hun onderbek is veel langer dan hun bovenbek. [in het Meetjesland heet dat 'een weiwatervat'] Als ze visjes willen vangen, vliegen ze vlak boven het wateroppervlak met hun kop een beetje naar beneden. De onderbek steken ze in het water en zo vliegen ze al 'skimmend' over de zee. Wanneer de bek een visje raakt, klapt hij dicht *snap* en de buit is binnen.
In een van de natuurreservaatjes hier hebben we vorige keer een half uur staan kijken naar die bijzondere vogels. Ze waren hun veren aan het poetsen met hun malle bek en bleken die te kunnen gebruiken als een zeer fijngevoelig werkinstrument. Plukjes veren werden een voor een 'gekamd' en in de plooi gelegd. Mijn fototoestel had ik niet bij, maar ik steel wel een beeldje van elders op het wereldwijde web.