Jones Beach - Long Island

Winter in de duinen!

Dakloos in New York

Ook voor de wereldblog van het schitterende MO* magazine schrijf ik soms eens iets. Ik was van plan om de teksten ook hier te posten, maar blijkbaar aanvaardt dit blogprogramma geen copy-paste uit een Word-document. Met z'n allen naar de MO-blog surfen is dus de boodschap :-)

Canstruction!

Voedselinzamelingen zijn over het algemeen behoorlijk oninspirerend, maar sinds enkele jaren probeert de Society for Design Administration het op een originele manier. Ze dagen artiesten uit om met duizenden blikken in twaalf uren een zo imposant mogelijk kunstwerk op te bouwen. De dag na de opbouw wordt er een winnaar gekozen en worden de kunstwerken tentoongesteld. Na de tentoonstelling worden alle blikken geschonken aan liefdadigheidsorganistaties. Het project, genaamd Canstruction loopt in verschillende steden in Amerika en dus ook in New York. Bedrijven sponsoren het project door blikken te schenken aan de artiesten en ook de bezoekers aan de tentoonstelling mogen blikken doneren. Gisteren was het de laatste dag van Canstruction, dus ik trok naar het Financial Center in het hartje van het Financial District. Het is een gigantisch sjiek gebouw met dure winkels, restaurants, kantoorgebouwen en vergaderzalen. Er liepen heel wat mantelpakjes en kostuums rond. Deze locatie werd ook bewust gekozen zei de man-aan-de-deur. De (rijke) mensen die voorbijwandelen worden nieuwsgierig naar de kunstwerken en worden zich tijdens het bezoek bewust van het doel erachter. Het hele opzet is natuurlijk ook een veel grotere aandachtstrekker dan een doorsnee liefdadigheidsproject.

Op weg naar het financial center ben ik langs Ground Zero gepasseerd, dat eigenlijk niet meer is dan een gigantische bouwput, maar als je natuurlijk weet dat daar de grootste torens van de stad stonden en als je dan terugdenkt aan de beelden van die aanslagen, is het toch wel bijzonder om daar te staan. Na de tentoonstelling ben ik de financiële wijk eens doorgestruind en tenslotte in Battery Park beland. Overal heb ik kiekjes genomen.

Ik kan jullie intussen ook vertellen dat het hier steenkoud geworden is en dat het kwik nauwelijks nog boven de nul graden uitkomt de laatste week. Een nieuwe trend (ik weet niet of die al naar België overgewaaid is) zijn de oormutsjes. Ik heb ze nog niet, maar ze zijn wel grappig en lijken me ook wel handig... O, jee, straks heb ik ze ook... hihi.

fun in de Bowery Poetry Club

We hadden goesting om op café te gaan en hadden op internet gezien dat er enkele groepjes kwamen optreden in de Bowery Poetry Club. Er stond ook bij dat er een Raffle was. Dankzij wikipedia kwamen we te weten dat dit woord tombola betekent.

De sfeer in het café was super. We voelden ons een keer niet 'underdressed' en de artists liepen na hun optreden gewoon rond in het café en hielpen met de bar en de raffle. Uiteindelijk vroeg ik me zelfs af of er iemand in het café géén artist was...

Een meisje deelde genummerde rafflebonnetjes uit. De gast naast me aan de toog vroeg zich af waarvoor die dienden en ik zei hem dat dat voor de Raffle was. Hij antwoordde: "What? A waffle?" Bleek dat het een Fransman was die net als ons het woord raffle niet kende. Tombola verstond hij dan weer wel. We wonnen 'a couple of movies we don't wanna watch', een doosje snoepjes en een doos popcorn -zelf te poppen in de microgolfoven- dat we uiteindelijk aan een gelukkige hebben weggegeven bij gebrek aan zo'n oven. Nadat we hem verzekerd hadden dat het zeker geen bom was (jeeezes), bleek hij zeer enthousiast en dankbaar.

Volgende week staat de burlesque comedyshow 'Skits'n'tits' op het programma... We zijn zéér benieuwd...

Brooklyn Bridge and Heights

Een supermooie wandeling: vanaf de City Hall in Manhattan, over de Brooklyn Bridge, vandaar naar Brooklyn Heights. Enkele straatjes doorslenteren in deze zeer rijke, en dus wreed schone buurt om uit te komen op de promenade aan het water. Het financial district bewonderen dat je vanaf daar schitterend kan zien liggen als een eilandje wolkenkrabbers. Daarna de shopjes checken langs atlantic avenue.
Zalig!

On the road: New York - South Carolina

We besloten om Thanksgiving te gaan vieren in South Carolina, waar we welkom waren bij vrienden van Diederik z'n ouders. De heenweg deden we in twee delen, met een tussenstop van één dag in Chincoteague, Virginia.

On the road:

- afgelegde afstand (enkele reis): 1392 km
- doorkruiste staten: New Jersey, Pennsylvania, Delaware, Maryland, Virginia, North Carolina, South Carolina
- contact met de politie: één keer (voor 'speeding'... we reden 30 waar je 25 mocht in het dorpje Chincoteague. We zijn er gelukkig vanaf gekomen met een waarschuwing).
- tanken: hoe zuidelijker, hoe goedkoper.
- we hebben vele 'dorpjes' gezien die bestaan uit houten barakken en stacaravans, met een grote pick up truck voor de deur.
- Philadelphia en Washington voorbijgezoefd, en al goesting om daar eens te gaan toeristen
- de geschiftste brug ever overgereden (de Chesapeake Bay Bridge Tunnel)

Tussenstop in Chincoteague:

Pro's:

- het schitterende natuurreservaat 'Chincoteague National Wildlife Refuge':

• de duizenden sneeuwganzen die er samenkomen om te overwinteren.
• het hert dat 's ochtends over het bevroren meer rende.
• de vele grote en kleine vogels.
• de wilde paarden die vredig grazen langs de moerassen.
• de combinatie van oceaan, strand, moeras, meertjes en bos.
  

- het vriendelijke en propere hotelletje 'Blue Heron Inn'.
- het feit dat het er Low Season was en er geen toerist te bespeuren viel.

Rare Amerikaanse dingen (en dus vaak contra's):

- de ongezelligheid van eetgelegenheden
- de huizenbouw met dunne, ongeïsoleerde houten muren
- de afwezigheid van een café
- de koffie bij het ontbijt die waterig is en geserveerd wordt in plastic mokken, het ontbijt zelf op plastic kampeerborden...
- de sticker op een pick up truck: 'Plovers taste like chicken' :-o
- de flikken die -als een roofdier op zoek naar een prooi- rondrijden met gedoofde lichten in de enige straat van betekenis in het dorpje, jagend op mensen die meer dan 25 mijl per uur rijden.
- de vreemde gewoonte om alles met de auto te willen doen en het verwonderd zijn als je vertelt dat je 3 mijl gewandeld hebt in een natuurreservaat.

Thanksgiving in South Carolina:

Er bestaan nogal wat verklaringen voor de oorsprong van thanksgiving. Volgens de ene was het een feest dat de eerste 'settlers' hielden om hun eerste jaar met minder dan 100 doden te vieren. Volgens onze gastheer werd thanksgiving voor het eerst gevierd in een plaatsje in New England. De 'settlers' vierden er samen met de Indianen hun geslaagde oogst. De indianen brachten hun specialiteiten mee: zoete aardappel en kalkoen (die nu nog altijd in het wild leeft in Amerika), waardoor de maaltijd bestond uit een mix van gerechten. Daarna werd dit gebruik actief gepromoot in de rest van het land om een soort nationale feestdag te creëren en daarmee ook het nationaal gevoel aan te wakkeren. Wat de verklaring voor het belangrijkste familiefeest in Amerika ook is, wij hebben het nu ook eens gevierd met een echte Amerikaan die een echte 'stuffed turkey' klaarmaakte.

De vrijdag na thanksgiving (die altijd op de derde donderdag van november wordt gevierd) wordt Black Friday genoemd omdat de kerstsolden dan beginnen en het overal enorm druk is. Winkels gaan open om 4 of 5 uur 's nachts om de horden kooplustigen te verwelkomen. In een Walmart op Long Island werd dit jaar een winkelbediende doodgetrappeld door hysterische shoppers, toen hij de deur van de winkel kwam opendoen.
Wij hebben Black Friday zeer vredig doorgebracht in Hunting Island State Park, waar er een eigenaardige mix te vinden is van palmbomen, naaldbomen en loofbomen die er een maritiem bos vormen vlakbij de zee.

Voor vertrek terug naar New York bezochten we nog even het stadje Charleston, waar tijdens de Amerikaanse burgeroorlog zwaar gevochten werd voor een onafhankelijk Zuiden. De kanonnen staan er nog, maar vooral de schitterende koloniale huizen van de rijke plantagebezitters zijn het bekijken waard. Jammer genoeg was er geen tijd om het Slavenmuseum te bezoeken, want slavernij was in deze regio cruciaal... geen wonder dat die plantagebezitters zich zo'n fancy huizen konden veroorloven...

Message in a book

Net toen ik wilde beginnen lezen in een vers boek, bemerkte ik een briefje in de zijflap. Er stond geschreven:

Dear Reader,

if your looking for a book that's happy, then drop this book right now! Any-hoo...
This book is really sad so you might cry. (I don't know what to say).
You don't know me, but I hoped you got surprised when you found this!
hehe - haha

Sincerely,
Previous Reader

Ja, ik was surprised en ja, het wás een sad boek... maar ik verwachtte ook geen happy boek toen ik het uit de bib leende. Nu vraag ik me natuurlijk af wie er toe gekomen is om zo'n briefje te schrijven en het dan ook effectief in het boek te verstoppen...